7 Şubat 2015 Cumartesi

BİR ÇIYAN VAKASI

Arkadaşlar bugün ayağımı bir çıyan soktu. Hem de üç yerinden. Nasıl olduysa ayakkabımın içine girivermiş, ayakkabımı giydim bir iki adım attım ki müthiş bir acıyla bağırdım. Hemen ayakkabımı çıkarmaya çalıştım o sırada 2 kez daha ısırıldım. Ayakkabımı çıkardım ama o kadar acı çekiyordum ki bu acıyı tarif edebilmem mümkün değil. Babam hemen beni hastaneye götürdü. Şöyle anlatayım arkadaşlar ben bir migren hastasıyım. En ağır krizde bile ağladığımı hatırlayamıyorum. Ama hastaneye varana kadar hatta hastanede bağıra bağıra ağladım. Serum taktılar hemen, ayrıca bir iğne ve ayrıca bir de tetanoz aşısı yaptılar.




Hastanede 2 saat müşahade altında kaldım. Eve geldikten sonra verilen ilaçların etkisiyle biraz uyudum. Kalktıktan sonra da biraz araştırma yapayım dedim.

Arkadaşlar çıyan ve kırkayak bir birine karıştırılan 2 farklı hayvanmış. Kırkayağın her boğumunda 2'şer ayak bulunurken, çıyanın her boğumunda bir ayak bulunuyor. Ve Kırkayak biraz daha açık renkli olabiliyor. Çıyan sokması durumunda ölüm vakası hiç olmamış. Evet zehirli bir hayvanmış ama zehri bir insanı öldürmeye yetmiyormuş.En çok bahsedilen şikayet şiddetli bir acı olduğu ki bunu yazımın başında söylemiştim.

Gelelim tetanoz aşısına, önemli bir aşı olmalı diye düşündüm, Onun hakkında da bir araştırma yaptım. Tetanos toprakta bulunan bir bakteriymiş. Çıyan da genelde toprakla haşır neşir bir haşerat olduğu için doktor bu aşıyı yaptırdı sanırım. Araştırmalarıma göre, ki sanırım ilkokuldayken yapılmıştı tetanos, sağ veya sol kola yapılabiliyormuş. Aşı esnasında bir acı hissetmedim, ama şu anda sağ omuzumdan başlayıp kola inen bir ağrı mevcut. Bu normalmış hatta 5-6 gün sürebilirmiş. Hatta kol biraz şişebilirmiş. Koruyuculuğu 5 yıl sürüyormuş. Normalde 5-10 yılda bir yapılması gerekiyormuş ve hamile bayanların mutlaka yaptırması lazımmış.

Neyse arkadaşlar her şeyin başı sağlık diyorum. Annem ve babam kısa bir süre önce benim yanıma geldiler. İşlerim çok yoğun olduğundan dolayı onları yanımda istemiştim. İyi ki de yanımdalarmış diyorum şimdi. Eğer yalnız olsaydım ne yapardım. Sabah ki halimi düşünüyorum da normal şartlarda benim bu hale gelmem imkansız derdim. Babam bile bana sonradan "Kızım ne kadar ağladın, canın ne kadar tatlıymış" dedi. Bu da hayatımda değişik bir gün ve değişik bir tecrübe oldu. 

6 Şubat 2015 Cuma

100. TAKİPÇİME ÖZEL HEDİYE KUTUSU


hediye kutusu ile ilgili görsel sonucu

Beni sürekli takip edenler bilirler. 50. takipçime hediye göndermiştim. Şimdi de 100. izleyicime bir hediye kutusu hazırlıyorum. 100. takipçim Güzellik Hikayesi blogunun sahibesi. Bana mail atıp adresini bildirirse önümüzdeki hafta kutusunu kargolayacağım.

Takipçim 150'ye ulaşınca da bütün takipçilerim arasından bir çekiliş yapıp, şanslı izleyicime hediye göndermeyi planlıyorum.

23 Ocak 2015 Cuma

THE BEST OFFER - EN İYİ TEKLİF




Yok böyle film dedirtecek kadar güzel bir film. Filmin her karesi büyüleyici. Film boyunca hem muhteşem bir müzik dinliyor hem de şahane tablolar görebiliyorsunuz. Uzun zamandır izlediğim en iyi film. Aşk, ihanet, entrika içinde her şeyi barındıran bir film. Sayfalar dolusu övgü yazabilirim bu film hakkında ama filmi okumanızı değil, izlemenizi isterim. Geoffrey Rush kalitesini nasıl konuşturmuş görün.

Her sahnesi sanat olan bu filmi bir arkadaşıma izlettim. Evlenmek isteyen bu arkadaşım henüz film bitmeden bu film için yapılabilecek en komik tespiti yaptı. "Görüyor musun, kız evden çıkmadan koca buldu." :))))

Lütfen izleyin ve yorumlarınızı benimle paylaşın.

7 Ocak 2015 Çarşamba

BU DEFA MEMNUNİYETSİZLİK

Bütün blogger arkadaşlarımın yaptığı gibi, bloglarımızı sadece günlük tutmak için yazmıyoruz. Deneyimlediğimiz bir çok ürünü kendimize göre yorumluyoruz. Mesela ben eğer yeni bir ürün alacaksam bilhassa bloglardaki yorumlarına bakıyorum.

Sizinle genellikle gerçekten faydasını gördüğüm, gerçekten beğendiğim ürünleri paylaştım. Hatırlarsanız Kavitasyon deneyimimden de bahsetmiştim size. gerçekten memnun kaldığımı ben de inanılmaz değişiklik yarattıpını da hem anlatmış hem de resimlerle göstermiştim.

Ben kavitasyonu Batman'da Le Paris Güzellik Merkezinde yaptırmıştım. Şimdi bildiğiniz gibi Mersin'deyim. Annem de bendeki değişiklikten sonra kavitasyon yaptırmak istedi. Mersin'de REAL TOUCH GÜZELLİK MERKEZİ diye uyduruk bir yer var. Aslında görüşmeye gittiğimde anlamıştım. Çünkü sahibi bayan bildiğiniz kilolu biri. Yani kelin ilacı olsa başına sürer. Bir kampanya yapmış kavitasyonla ilgili neyse annemle deneyelim dedik. Ancak annem 4. seanstan sonra gitmek istemedi. Çünkü hiçbir faydasını görmedi. Ve kadın annemden neredeyse tüm paketin fiyatını talep etmiş.

Neyse bir ara yolda buluşup halletmişler. Ama bana göre yine de hakettiklerinde çok fazla. Daha sonra ben telefonla kadınla konuştum. Bunun doğru olmadığını anlatmaya çalıştım, ama kadın anlaşılacak bir değil, hatta iş ahlakına sahip biri hiç değil.

Evet dostlar, Mersin'de kavitasyon yaptırmak gibi bir niyetiniz varsa REAL TOUCH'a hiç bulaşmayın derim. Tecrübeyle sabit, hem işe yaramıyor hem desizi aptal yerine koyuyorlar. Ben helal etmiyorum, Allah'a havale ettim. Siz benim yaptığım hatayı yapmayın.

6 Ocak 2015 Salı

YENİ YILA MERHABA VE YİNE BLOGCANLARIN ETKİNLİKLERİ

Arkadaşlar o kadar yoğunum ki inanır mısınız yeni yıla yeni girebildim diyebilirim :) 2015 inşallah bize 2014'ü aratmaz diyorum ve hepinize musmutlu yıllar diliyorum.

Uzun zamandır ara verdiğim bloger etkinliklerini yeniden sizlerle paylaşıyorum. Umarım 2015'in ilk şanslılarından olursunuz.

http://dilarapekerr.blogspot.com.tr/2015/01/kozmetige-dair-hersey-1-yasinda-ilk.html?spref=bl



http://birnotumvar.blogspot.com.tr/2015/01/ilk-cekilisimiz-baslyor.html



http://www.ilkeee.com/2015/01/sevgililer-gunu-cekilisi-14-subat.html




http://gulnazzaksu.blogspot.com.tr/2015/01/cekilis-dan-brown-dan-melekler-ve.html




14 Aralık 2014 Pazar

VEEEEEE MERSİN'DE ZUMBA PARTİSİ

Selam dostlar, harika bir yılbaşı partisi bizi bekliyor arkadaşlar. Dans etmeyi sevenler, hele zumbaya bayılanlar müthiş bir etkinlikte buluşalım. 27 Aralık gecesi Mersin'in en enerjik ve en sempatik Zumba hocası ve İstanbul'dan misafir olacak Zin Ömür Abay ile hem dans edeceğiz hem eğleneceğiz.

Mersin'de yaşıyorsanız, dansı seviyorsanız, müthiş Zumba Partisi'nde buluşalım.

7 Aralık 2014 Pazar

CLINIC EVEN BETTER SET

Dün Mersin Boyner mağazalarında Clinic bakım günleri vardı.Hazır bakım yaptırmışken almak istediğim fakat emin olamadığım bu seti aldım. %58 başarı oranıyla aklımı çeldi bu ürün, 1 ay düzenli kullanımda belirgin bir fark olacağı iddia ediliyor.

Setin fiyatı 149 liraya indirilmişti, ben de denemek için aldım.

Aranızda bu ürünü kullanan varsa, lütfen deneyimlerini paylaşabilir mi?



21 Kasım 2014 Cuma

BU DEFA MERSİN'DE ZUMBA


Yine bir Zumba postu paylaşacağım sizlerle. Mersin'e gelir gelmez burada Zumba Kursu araştırmak oldu. Buldum ve hemen kaydoldum. Hocamız tıpkı Batman'daki Fethiye Hocam gibi lisanslı severek hatta kendinden geçerek dans ediyor. Birazdan videolarda da göreceksiniz. İşte size bizim çalışmalardan birkaç video.

video

video

video

Mersin'de Peker Dans ve Spor Kulübünde Zumba yapıyoruz. Haftada 2 gün Elif Doğrul Kaynak eşliğinde hem dans ediyoruz, hem spor yapıyoruz, hem de çılgınca eğleniyoruz. Siz de bize katılmak isterseniz aşağıdaki iletişim bilgilerinden Peker Dans Kulübüne ulaşabilirsiniz.

G.M.K. Bulvarı Güvenevler Mah. Aslan Apt A Blok. No:324 Kat:1 Daire:1 (POZCU FORUM ING BANK YANI)Yenişehir/MERSİN
Tel: 0 324 325 32 67 Cep: 0 533 669 11 76
Devamı: http://www.dansedelim.com/iletisim.html#ixzz3JjwskKcz

29 Ekim 2014 Çarşamba

BİRAZ ALIŞVERİŞ

Selam kızlar, bu yazımda yaptığım masraftan bahsedeceğim. Loreal'in Infaliable Fondoten ve Pudra aldım. Hem arkadaşlarımda hem de bloglarda methini çok duymuştum. Aldım en sonunda ve ben memnun kaldım. Bu seri ile yaptığım bir makyajı da sizinle paylaşacağım. Bir de Nude ruj aldım, Maybelline marka ve bir de Loreal'in yüz temizleme jelini aldım. Ve sanırım en çok da bunu beğendim. Ayrıca bir aparatı var, ürünü onunla uyguluyorsunuz ve peeling etkisi yaratıyor. Kesinlikle tavsiye edeceğim bir ürün. Denemenizde fayda var. Evet biraz masraflı oldu ama olsun ürünler hakediyor. Bir başka alışveriş yazısında görüşmek üzere.



25 Ekim 2014 Cumartesi

PREMIO DARDOS ÖDÜLÜM

Hergün yazı yayınlayan bir blogger olmasam da, yine sevgili soslubadem.blogspot.com beni bu ödüle layık görmüş. Kendisine teşekkürü bir borç bilip, aldım kabul ettim ödülü.

Ödülün fotoğrafını yayınlamam gerekiyormuş, aha da resmi



resim yayınlamak kolay da 15 bloga bu ödülü dağıtmak da gerekiyormuş. Bu ödülü aldığımdan geç haberim olduğu için ödül vermek istediğim arkadaşlarımın hepsi zaten bu ödülü almışlar.

Ben de şöyle bir düşündüm ve birkaç bloga bu ödülü dağıtmaya karar verdim.

Cezayir'de yaşayan Türk kızımıza

http://tugbatekeli.blogspot.com.tr/

yazılarını zevkle takip ettiğim

http://buseinwonderland.blogspot.com/

idolüm, büyüğüm, her zaman takdir ettiğim

http://banucabirseyler.blogspot.com.tr/

bloglarına armağan ediyorum.

sevgiyle kalın

28 Eylül 2014 Pazar

ARJANTİN ÇAYI MATE

Daha önce size Mersin'de bir dernekte Suriyelilere Türkçe dersi verdiğimden bahsetmiştim. Bugün ders arasında Suriye'de özellikle de Lazkiye'de Arjantin çayı Mate'nin çok ünlü olduğunu öğrendim, hatta içtim ve tadını pek beğenmedim.

Size biraz Arjantin çayından bahsedeyim, Paraguay, Uruguay ve Brezilya menşeili olan bu çay, en çok Arjantinliler tarafından tüketiliyor. Aslında su kabağından bu çayı içmek için özel kaplar üretiliyor ve ucunda süzgeç olan ve metalden yapılan bir çubukla içiliyor. İçinde az da olsa uyarıcı madde varmış ve iştah kesermiş. bu arada asıl adı da Yerba Mate.





Bu çayı Suriyeliler nasıl ve ne zaman keşfetti sormadım, Aklıma takıldı şimdi :)



4 Eylül 2014 Perşembe

KANATSIZ KUŞLAR ŞEHRİ - EMİR KALKAN

Bir Kayseri'li olarak, eski Kayseri'yi anlatan bu kitabı size tanıtmakta geç bile kaldım. Bana bir arkadaşım hediye etmişti uzun yıllar önce ve ben bu kitaba bayılmıştım. Kitap daha çok eski Kayseri hikayelerini anlatıyor hem de tam bir Kayseri ağzıyla. Özellikle bir hikayeyi burada sizinle paylaşacağım, lütfen sonuna kadar okuyunuz, pişman olmayacaksınız.

COP!

Yaz günlerinin o cıvıltılı, hareketli, kalabalık sabahlarında şehrin merkezi ve piyasa yeri 'Cumhuriyet Meydanı' birdenbire, karınca sürüsü gibi ortalığa dağılan 10-12 yaşlarındaki çocukların çığlıklarıyla doluverir.

"Yazıyo.. Hacılarda 8 cana kıydıklarını yazıyo!"

Kıyım haberi herkesin dikkatini çeker, meraklılardan biri 15 kuruşu bastırıp gaeteyi alır. Bu acı katliamın inini cinini öğrenmek isteyenler de başına toplanırlar ve orada, ayakta bir 'mencilis' kurulur,

"Voo nirde olmuş yav?"

"Sekiz mi? Hepsi mi ölmüş?"

"Bu ni arkadaş yav! gavur mu kesiyon baba!"

"Bu Hacılar var ya bu Hacılar!"

Hacılar Kayseri'ye 5 km mesafede bir kasaba. Hacılar uşağı da kabadayı uşak.

"Onlardan da umulur ha!"

Umulur da Allah'tan katliam korkulduğu kadar büyük değildir.

Gerçi acımadan sekiz cana kıymışlardır ya, kıyılan canlar Osman Ağa'nın tavuklarıdır.

"Hacılarlı Osman Ağa dün akşam bağa gelen arkadaşlarını ağırlamak için sekiz tane tavuk kesmiştir."

Satıcı çocukların bütün şehre dağıttığı bu gazete, Mustafa Gümüşkaynak ile Mustafa Çeven'in birlikte çıkardıkları haftalık 'Cop'larıdır. 1960 ihtilalinden hemen sonra çıkmaya başladı Cop.

Haftada bir çıkar, tek sayfadır, ama iki güçlü gazetecinin elinden çıktığı için... dopdoludur. Gümüşkaynak ve Çeven, ne kadar haksız, namussuz varsa, bu tek sayfalık gazeteleriyle, haftada bir 'Cop'larlardı hepsini!

Cop'un yolunu gözlerdi tiryakileri. Mizah, yerg,, eleştiri, haber... satur satır okunur. Kapış kapış satılırdı Cop!

....

Zaman, klişe imkanlarının kıt olduğu zamanlar. Gazeteler ellerinde hazır bulunan klişeleri, uygun düşecek haberlerin yanına yayınlayıverirler. Her haber için resim koymaya kalksan hem pahalıya patlar, hem de günü gününe yetiştiremezsin. Fotoğrafı otobüse vereceksin, Ankara'ya göndereceksin, oradan biri terminale gelip fotoğrafı alacak, klişeciye götürecek, bekleyecek, yaptıracak, geri terminale gelecek, otobüse verecek, aradan üç gün geçecek, kayıp mayıp da olmayacak sen de alıp gazetede kullanacaksın.

Her babayiğidin katlanacağı bir cefa değildir klişe işi. Ol sebepten elde ne varsa onunla idare edilir. Herkes arşivden uyduruk bir klişe bulup haberin yanına otuttururdu! Maksat çeşit olsun!

Klişe işlerinin böyle allame bir işkence olduğu günlerde, yerel gazetelerden birinde güzel bir artist klişesi vardır. Ne zaman kadınlarla, kızlarla ilgili bir 'havadis' olsa, hemen yanı başına bu artist kızcağızın resmi de basılıverir.

"Kız mı kaçırıldı".. aynı resim basılır.
"Bir kadın trafik kazası mı geçirdi".. yine aynı resim.

Nuriye hala okuma yazma bilmez ihtiyar bir kadın. Oğlunun hergün bağa getirdiği gazetelere şöyle bir bakar, resimlerden bir şeyler anlamaya çalışır.

Bir gün bakar, baş köşesinde kaş, göz, saç, baş... Allah özenmiş de yaratmış, güzeller güzeli bir kız resmi... merak eder, yalvar yakar torunu Yaşar'a okutur.

"Yaşaaar! Oku bakiim lan, ni olmuş şu gıza."

"Eeribucakta guyuya düşmüş babanne!" Kadıncağız üzülür,dizlerine vurur... vah çeker.

Üç beş gün sonra, bakar yine aynı kızın resmi, yine baş köşede. Gene Yaşar'a müracaat.

"Yaşaar!"

"Ceyran çarpmış babanne!"

Yine dizlerini döver Nuriye Hala, üzülür.

"Görüyon nu laan,  giden hafta da guyuya düşüüdü zavallı."

Bir hafta geçer geçmez ki, gene aynı kızın resmi! gene meraklanır Nuriye Hala.

"Yaşar, bir oku gadasını aldıım!"

"Taksi depelemiş babanne!"

"Ölmüş mü laaann?"

"Ölmüş ölmüş!"

Çok üzülür Nuriye Hala. Sel sümük başlar ağlamaya.

"Vooo anam güzelin gaderi olmaz diller ya gııı... valla dooru anam! Şu gaşa bak, şu göze bak, şu endama bak, bir ayın içinde başına gelmedik kalmadı gıı... guyuya düş, ciyrana çarp.. Hepsinden gurtul da git taksinin altında gal, öl. Vay gadersiz yavrum vay!"

.....

Bu kitabı okurken bir yandan hüzünlendim bir yandan çok eğlendim. Bulabilirseniz okuyun derim.

28 Ağustos 2014 Perşembe

TUHAF İNSANLAR - KENAN HULUSİ

Bayılıyorum bu tarz yazım türlerine, Yine bir okul kitabında karşıma çıktı. 10. veya 11. Sınıf Edebiyat kitabında bu metni okudum ve sizlerle paylaşmak istedim. Bakalım sizin de hoşunuza gidecek mi ? Bilhassa Edebiyat severlerin beğeneceğini umuyorum.
TUHAF İNSANLAR

Koca bir vapur yolculuğu bir düğme için zehir oldu.
Anlatayım :

Bazı küçük şeyler vardır. Mesela, yeni cilalanmış bir masa, parlatılmış bir cam, sivri bir kadın çenesi yahut yıkanmış bir köpek.... Ne kadar büyük bir irade kuvvetiniz bütün bunlara dokunmadan edemez, cilalanmış masanın parmaklarında, yeni silinmiş camda, küçük kadın çenesinde elinizin şimdiye kadar değmediği bir alem, yepyeni bir dünya bulacağınızı zannedersiniz.

İlk dakikalarım vapurda çok iyiydi. Hiçbir şeyle ve hiç kimseyle meşgul değildim. Kendimi bütün yanımdakilere karşı kapamış, bir köşeye çekilmiştim. Bütün bu istirahatimi, birinci mevki sigara salonu ile yemek salonu arasındaki koridorda küçük bir gezinti alt üst etti. Birdenbire, sağ taraf duvarında bir konsol saati büyüklüğündeki bir alet gözüme ilişmişti.
Üzerinde yazılı olan kelimeleri size de birer birer okuyayım :
YANGIN MUHBİRİ
CAMI KIRINIZ
DÜĞMEYE BASINIZ

Muhbir büyük bir sükunet içinde duruyordu. Cam bir muhafazadaydı. Adeta insan yahut hem cinsi olan eşyalardan tecrit edilmiş, havasız bir hale konulmuştu. Fakat tam ortasındaki siyah düğme! İşte bu her dakika, kendine dokunacak bir parmağı karşılamaya hazır bir vaziyette, gözleri açık ve sabırsızdı. Hatta o kadar açıktı ki aman Allah'ım küçükken tanıdığım bir kızın bir böcek ayağı kadar gergin kirpikleri kadar açıktı. Bir defasında annemi sormak için misafir geldiği zaman, ince bileklerinden içeri çekmiş, kendi küçük odama kapayarak, bütün çırpınmalarına rağmen arka üstü yatırarak kirpiklerindeki sivri böcek ayaklarını birbirine değdirinceye kadar onu ciyak ciyak bağırtmıştım. Bu hatırlayış doğrusunu söylemek lazım gelirse benim için hiç de iyi olmadı. Hemen elimi uzatmak, camı bir saniyede kırıp bu uykusuz yangın muhbirinin üzerine bütün kuvvetimle basmak ve herşeyi ayağa kaldırmak istedim.

Vapur 17 mil üzerindeydi. Açık bir hava vardı. Bir tarafımızda büyük Midilli adası, coğrafya derslerinde çizdiğimiz haritalara benzemeksizin devam ediyordu. Haritalarda belki de bir saniyenin onda birinde imal ediverdiğimiz ada, saatler saati uzundu. Şundan dolayı söylüyorum ki vapurda her şey sakindi. Kamarotlar işsiz bir şekilde gidip geliyorlardı. Yani bir adamın ne yaptığının farkındaydılar.

Öğleye kadar yangın muhbirinin önünden yüz defa gidip geldim! Ara sıra koridorda kimse kalmıyor gibi oluyordu. Derhal camı kırmak ve parmağımın bütün kuvvetini bu açık gözlerde yoklamak fırsatını kazanıyordum. Fakat uzun boylu ve kıvırcık saçlı biri, belki de bir müzisyendi, mütemadiyen ön ve arka sahanlıklarda karşıma çıkıyor, bir aşağı bir yukarı dolaşıyordu. Adeta orta kamaraların arasına rastgelen koridorda, garip bir köşe kapmaca oynamaya başlamıştık. Yalnız bir saniye geldi ki, müzisyen ikinci koridorda kaldı. Bir daha gözükmedi. Nakavt oldu.

Yemeğe kadar herşeye rağmen tek başıma kalamadım. Yemeği herkesten daha evvel bitirmek, dışarı fırlamak istiyordum. Aksiliğe bakın ki bu sefer de  İzmir'e çıkacak bir tütün tacirinin karın ağrısı tuttu. Yemeğe gelmedi. Bunu bir tarafa bırakınız. Sigara salonundaki iskemlelerden birisini sağ koridora, yangın muhbirinin karşısına çekti. Oturdu.

Öğleden sonra kendi kendime şunu düşündüm. Yangın muhbirinin önünden bir defa geçmek ve sinirlerimi yoklamak! Belki diyorum, ilk tesiri kalmamıştır. Hızla fırladım, ellerim cebimde şiddetle ona doğru yürüdüm. Aynı vaziyette duruyor, gözleri bir karış açık bir halde avaz avaz bana kafa tuttuğunu işitiyordum.

Gece oldu. Vapurun bütün pencereleri kapandı. Üstelik camlara mukavvalar geçirildi. Işık maskeleme tertibatı alındı. Fakat ne yapayım ki koridor maskelenmedi. Bununla beraber kamarama çekildiğim zaman saat on buçuktu. İki saat sonra kalkmayı düşündüm. Koridorlar boş olacaktı. Bütün yolcular birer ikişer zaten çekilmişti. "Tam fırsat" diyordum. Kamaramdan yavaş yavaş çıkacak, her ihtimale karşı alt koridorla merdiven taksimatının başındaki telefonları açık bırakacak sonra ara koridorda yangın muhbirine doğru sokularak cama küçük bir vuruşla...

Birdenbire müthiş bir feryat vapuru bastı. Pijama pantolonumdan bacaklarımı henüz sokmuştum ki kamara kapısını hızla açtım. Bütün başlar alt koridorun kaloriferle boğulacak kadar sıcak sükunetine, sakları üstünde eğilen birer ayçiçeği kadar eğilmişti:

- Aman, dedim. Belki bir torpil yedik arkadaşlar...
Bir kamarot hızla geçiyordu:
- Hayır, dedi. Yangın zili çalıyor. Bütün koridorda koşuşmalar oldu. Birinci, ikinci mevki yolcuları birbirine girdi. Herkes yangını soruyordu. Acaba kazan dairesinde mi? ....kaptan köşkü mü yanıyor? Banyo dairelerinden biri mi ateş aldı?

Pijamanın üstüne alelacele pardösümü geçirdim. Yukarı koştum. Bir polis birini yakalamış, kaptanın odasına doğru götürüyordu. Baktım. Bizim beyaz saçlı müzisyen...

Kaptan, etrafındakilere bir istintak hakimi olup olmadığını soruyordu. Benim küçük kamarota doğru sokuldum:
- Ne var, dedim. Galiba yangın, müzisyenin kamarasından çıkmış olacak?
- Bırakın Allah aşkına, dedi. Delinin biri olacak. Durup dururken yangın muhbirinin camını kırıp düğmeye basmış.
Kaptana yaklaştım:
- Ben, dedim. Antakya'ya yeni tayin edilen istintak hakimiyim. Eğer isterseniz ilk sorgusunu yapabilirim.

Tuhaftır şu insanlar doğrusu...

22 Ağustos 2014 Cuma

TÜRKİYE'DEKİ SURİYELİLER

Selam Dostlar,

Bugün size ülkemizdeki zorunlu misafirlerden bahsedeceğim. Bildiğiniz gibi artık Mersin'de yaşıyorum ve Mersin'de de Suriyeli misafirlerimiz oldukça fazla. Ben Arapçacı olduğum için kendileriyle konuşma fırsatını çokça buluyorum. Ayrıca burada Suriyelilerin açtığı bir yardımlaşma derneğinde Araplara Türkçe öğretiyorum.

Onları tanıdıkça Türkiye'nin onlar için ne anlama geldiğini daha iyi anlayabildim. Öğrencilerim arasında Avukat, Öğretmen, Doktor, İş Adamı gibi mesleklerden olanlar var. E tabi buraya gelmek zorunda kalınca malesef kendi mesleklerini burada icra edemiyorlar. Ne iş bulurlarsa orada çalışıyorlar. Onlar aslında çalışmaktan şikayetçi değiller. Ama itilip kakılmaları buradaki zorunlu misafirliklerini daha da zor hale getiriyor. Mersin'de çoğu insan onlarla konuşmuyor, arkadaşlık etmiyorlar. Komşuluk ilişkileri de yok malesef. Yabancı bir ülkede, daha da yabancılaştırılarak yalnız bırakılıyorlar.

İşte tam da bu aşamada soruyorum, ne oldu bizim misafirperverliğimize? Düşünün bir kere; Allah göstermesin, bizim ülkemizde de bir iç karışıklık oldu ve ya bir savaşa girdik ve mecburen Yunanistan'a sığınmak zorunda kaldık. Elin memleketi, bizi aşağılıyorlar, ev vermiyorlar, iş vermiyorlar. Ne yaparız o zaman? Lütfen kendinizi onların yerine koyun. Evlerini, işlerini, hayatlarını, bir kısmı da ailelerini orada bırakıp buraya sığınmışlar. Yakışır mı bize düşene bir daha vurmak?

Gaziantep'teki ev sahibini öldüren Suriyeli adamı duymuşsunuzdur. Ev sahibi kirasını almaya gitmiş adam da onu öldürmüş diye yansıdı basına. Antepli bir arkadaşımın anlattığı ise farklı, ev sahibi Suriyeli adamın karısına asılmış, adam da bunu hazmedememiş. Doğru yapmış demiyorum tabii ki. Keşke böyle bir olay hiç yaşanmasaydı. Fakat şu anda Suriyelilere uygulanan manevi bir linç girişimi var. Onların da içlerinde kötü insanlar vardır, tıpkı Türkler gibi. Hangimiz diyebiliriz, Türkler yüzde yüz ak sütten çıkma ak kaşık diye. Yok mu bizim içimizde de yüz karaları. Lütfen onların da hepsini aynı kefeye koyup, bize yakışmayacak muamelelerde bulunmayalım.

Dilerim bu yazımda biraz farkındalık oluşturmuşumdur. 

19 Ağustos 2014 Salı

MERSİN'DE İLK GEZİM

İlk gezimizi Erdemli'de bulunan Kanlıdivane denen tarihi bir yere yaptık ailemle beraber. Tarihi M.Ö. 3. yüzyıla kadar dayanan antik bir kent. Kocaman bir obruğun etrafına yerleşilmiş zamanında. Bu yere bu adın verilmesinin nedenini o obrukta bulunan vahşi hayvanlara suçluların atılıp yem edilmesinden geldiğini söylüyor buralılar. Bizans döneminden kalan kalıntılar da mevcut bu yerde.

Yine ben susayım resimlerim anlatsın burayı. 








Yiğenimle beraber iki fotoğraf makinası kullandık. Bundan dolayı resimlerin çoğu onda kaldı. Daha fazla resim paylaşmak isterdim sizlerle ancak olmadı. Bu resimlerin size fikir vereceğini umuyorum.

Bir başka gezi yazısında görüşmek üzere hoşçakalın.